به رسم صبر باید مرد آهش را نگه دارد

اگر مرد است بغض گاه گاهش را نگه دارد

پریشان است گیسویی در این باد و پریشان تر

مسلمانی که می خواهد نگاهش را نگه دارد

عصای دست من عشق است، عقل سنگدل! بگذار

که این دیوانه تنها تکیه گاهش را نگه دارد

به روی صورتم گیسوی او مهمان شد و گفتم

خدا دلبستگان رو سیاهش را نگه دارد

دلم را چشم هایش تیرباران کرد، تسلیمم!

بگویید آن کمان ابرو سپاهش را نگه دارد..

سجاد سامانی

سرا پا اگر زرد و پژمرده ایم
ولی دل به پاییز نسپرده ایم

چو گلدان خالی لب پنجره
پر از خاطرات ترک خورده ایم

اگر داغ دل بود ما دیده ایم
اگر خون دل بود ما خورده ایم

اگر دل دلیل است آورده ایم
اگر داغ شرط است ما برده ایم

اگر دشنه ی دشمنان،گردنیم
اگر خنجر دوستان،گرده ایم

گواهی بخواهید: اینک گواه
همین زخم هایی که نشمرده ایم

دلی سربلند و سری سر به زیر
از این دست عمری به سر برده ایم

قیصر امین پور

بیچاره ی عصیان شده ایم.. از تو چه پنهان؟

چون زلف پریشان شده ایم.. از تو چه پنهان؟

گفتند: حرم جای نماز است و زیارت

ای یار! غزلخوان شده ایم.. از تو چه پنهان؟

ما چون علف هرزه ی بدخُلق اگر هم

در باغچه پنهان شده ایم از تو چه پنهان؟!

مستیم ولی مست تو هستیم پس از این

ما رستم مستان شده ایم.. از تو چه پنهان؟

دیروز اگر دل به کسی غیر تو دادیم،

امروز پشیمان شده ایم.. از تو چه پنهان؟

جواد شیخ الاسلامی

دل پیش کسی باشد و وصلش نتوانی

لعنت به من و زندگی و عشق و جوانی

تا پیش تو آورد مرا، بعد تو را برد

قلبم شده بازیچه ی دنیای روانی

باید چه کنم با غم و تنهایی و دوری

وقتی همه دادند به هم دست تبانی

در چشم همه روی لبم خنده نشاندم

در حال فرو خوردن بغضی سرطانی

آیا شده از شدت دلتنگی و غصه

هی بغض کنی، گریه کنی، شعر بخوانی؟

دلتنگ توام ای که به وصلت نرسیدم

ای کاش خودت را سر قبرم برسانی

سید تقی سیدی

با هر نفسم به یاد او افتادم

دنیا همه رفت و او نرفت از یادم

کافی ست! بگو خودش بیاید ای مرگ!

جان را به همان دهم که دل را دادم..

میلاد عرفانپور